The last one

 

Na deze dagen komt sterk naar voren dat ze overal tijd voor nemen. Tijd, waarvan wij denken het niet te hebben, gebruiken en benutten ze. Less is more, depth over coverage is iets wat ik duidelijk op alle scholen terug kon zien. Opvallend vond ik de betrokkenheid van de leerlingen en vooral op Parker, waar de leeftijd 12 tot 18 jaar is. Een student liet ons zien hoe hij in zijn portfolio zijn groei liet zien en dat hij zich betrokken voelt om een assesment te verbeteren. Zijn intrinsieke motivatie kwam duideliijk naar voren. Prachtig om dat voor elkaar te krijgen bij een leerling. De sfeer bij Parker was ook zeer goed. De leerlingen durfden zichzelf te zijn, dus blauw haar of vossenoortjes met een vossenstaart, was hier niet vreemd. Bij alle scholen wordt het werk van de leerlingen zichtbaar gemaakt door de hele school. Daarmee wordt het een school van de leerlingen. De leerlingen op Parker, maar ook op de andere CES-scholen voelen zich als een vis in het water.

De CES- pricipes zijn prachtig om terug te zien op de scholen. Het eigenaarschap van de leerlingen is erg groot. Het plezier dat de leerlingen en de leerkrachten hebben zagen we op veel scholen terug. We hebben onze ideeën (Now what?) om mee te nemen op papier gezet.

Iedereen heeft een inspiratie uit deze reis gehaald om mee te nemen in zijn/ haar rugzak. En van elkaars verhalen en gesprekken over het onderwijs, zijn we ook geïnspireerd geraakt. Met dank aan mijn reisgenoten en in het bijzonder aan mijn roomie. Zij was een goede gesprekspartner die daarbij de juiste vragen wist te stellen. Bedankt Mireille voor je geduld, zorgzaamheid, vertrouwen en humor!

Tot slot wil ik nog laten weten dat ik veel indrukken heb opgedaan en mooie dingen heb gezien, dat het lastig is om het allemaal in het bloggen te verwerken. Een waardevolle ervaring en ik sluit me aan bij de opmerking van Erik toen hij terugkwam: “Prachtig om voor een stichting te werken die dit faciliteert voor zijn medewerkers.”

Recommend0 recommendationsPublished in 10 principes, Geen categorie, Nieuws, Reisblogs

5 reacties op “The last one”

  1. Mieke, wat een mooie reis heb jij gemaakt. Zoveel indrukken, zoveel mooie dingen gezien, gehoord en gevoeld. Fijn dat we SAAM op reis konden. Weet dat je 26 collega’s hebt doe met je willen meedenken. Ik wens je de inspiratie en de moed om jouw visie op onderwijs om te zetten in mooie dingen in je klas!

  2. Lieve Mieke, ik heb meegemaakt hoe je over dingen dieper nadenk en daar de tijd voor neemt. Ik heb er alle vertrouwen in dat de CES-reis voor jou nog verder gaat en dat we daar nog veel meer van gaan zien.

  3. Erik van Lieverloo

    Mooi Mieke, fijn om te lezen dat je de reis als waardevol hebt ervaren en omdat het inderdaad lastig is om al die indrukken op papier te zetten wil ik heel graag een luisterend oor voor je zijn om je ervaringen, inspiratie en vragen te delen als je daar behoefte aan hebt. Dat heb jij immers vorig jaar ook voor mij betekend. Je bent inmiddels weer geland met het vliegtuig maar gun je zelf ook de tijd om te landen als je weer morgen weer De Polderhof binnenloopt en dan bedoel ik niet alleen de jetlag.
    Die jetlag ‘trekt’ wel bij. Deze Cesreis houdt je vast…

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: