Op naar een nieuw avontuur

Even voorstellen, Edwin Menge 62 jaar en 8 maanden jong. In 1981 gestart in het basisonderwijs, geen baan te vinden dus vrijwilligerswerk gedaan, eerst op OBS de Meent en na een paar maanden op OBS de Kei, die dat schooljaar begonnen was. Tijdens de zomervakantie moest ik halsoverkop terug naar Uden want Ik kon gaan starten in groep 3.Met een jong gedreven team onder begeleiding van de O.B.D. (onderwijs begeleidingsdienst). Aan een school werken met een eigen visie, de basisschool was gestart, kleuterschool en lagere school hadden daarvoor plaatsgemaakt. Van de toenmalige directeur moesten we allemaal het boek van professor Langeveld lezen (zelfverantwoordelijke zelfbepaling) en dat was het uitgangspunt van het werken ernaar toe. In die tijd waren er nog geen rugzakleerlingen etc. Al had je wel MBD leerlingen en hadden sommige last van kleurstofallergie , hoogbegaafd was Einstein en ik vond het maar wat vreemd dat een leerling, Wouter in groep 4, na 4 rijtjes sommetjes de overige uitkomsten met een W schreef. Hij is inmiddels werkzaam als professor te Delft. Wat waren we trots op deze moderne school, kinderen, ouders en leerkrachten praatten er nu nog regelmatig over. Nu ik hier over denk, zou die school in deze tijd van de inspectie nog een ruim voldoende halen, de handelingsplannen, groepsplannen, het leerlingvolgsysteem en alle dichtgespijkerde paperassen even uitgezonderd :). Eigenaarschap en zelfverantwoordelijkheid waren logische werkzame termen. In 2009,inmiddels 12 jaar werkzaam op OBS de Leeuwerik, heb ik de stap genomen naar het S.V.O. cluster 4, een jeugdkliniek in Padua. Kinderen van 13 tot/met 18 werden daar voor een jaar opgenomen en mocht ik lesgeven. Ieder op zijn eigen niveau, leerjaar en zelfs leermaand. Wat heb ik daar ook veel geleerd, zeker hoe met autisme en andere stoornissen om te gaan en ze te begeleiden/motiveren . Na dat schooljaar toch besloten terug te keren, het GGZ en ik hadden verschil van inzichten. Dus vanaf 2010 de invalpool in en dat bevalt me zo goed dat ik daar tot op heden nog werk Ruim 38 jaar aan het werk in het onderwijs, wat is er veel veranderd en wat is er eigenlijk veel hetzelfde gebleven !. Kinderen op weg helpen naar hun volwassenheid, vanuit een veilige omgeving kijken, luisteren, ook naar wat ze niet zeggen en proberen aan hun behoeften te voldoen, Vooral de CES principes: De leerling leert, doet, denkt, maakt en de leraar ondersteunt (en zal dus hetzelfde moeten doen als de leerling ) , Laten zien wat je kent en kunt en wie je bent, zullen tijdens mijn reis naar New- York en Boston mijn onderzoeksvragen en antwoorden daarop opleveren. Niet te vergeten een, vind ik, zeer belangrijk principe: Iedereen is verbonden met de hele school en is daar verantwoordelijk voor. Want wil je een goede school zijn dan doe je dat natuurlijk samen. In mijn volgende blog zal ik mijn specifieke  leervragen noteren en schrijven hoe ik ook op de studiereis kinderen wil informeren/ en eventuele opdrachten kan uitvoeren.

groeten Edwin, p.s. wat een heerlijk vak !!.

Recommend0 recommendationsPublished in Reis2019

6 reacties op “Op naar een nieuw avontuur”

  1. Mooi Edwin om te lezen over het onderwijspad dat jij al gelopen hebt. Ik ben erg benieuwd naar jouw doorkijk naar de toekomst. Hoe ga jij leren, doen, denken en maken tijdens jouw reis? Welke ondersteuning heb jij daarbij nodig van je groepsgenoten en reisleider? Op naar een mooie reis!

    1. Hoi Sandra,
      Bedankt voor je snelle reactie( in de vakantie 🙂 ). Jij weet als geen ander de blokkade die heeft geduurd van 2010 tot het moment dat ik echt verder wilde met de ontwikkeling van mezelf in het onderwijs. De toekomst vanaf dat moment, trots zijn op mijn kennis en passie, open gaan staan voor ontwikkelingen. kritisch nadenken met hoe ik werk en waarom. Wat dat betreft voel ik me geen ,, oude rot “in het vak.
      De afgelopen tijd heb ik veel gevraagd aan eerdere Ces reizigers over wat ik daar kan verwachten, vooral Christel van Doorn (Sterrebos) kwam met inspirerende antwoorden. Wat ik nu ook in mijn lesgeven vaak gebruik is het loslaten van de geholpen methodes en inga op de behoeftes van leerlingen. bijvoorbeeld: Afgelopen week was ik aan het werk in groep 6/7 bij het Sterrenbos. Koen( leerkracht ) die naar het schoolkamp ging vertelde dat er ruimte was voor extra vrije tijd momenten. Vier kinderen vroegen of ze de klas Turkse les mochten geven. Dat initiatief van kinderen vind ik heel belangrijk. Gevolg. tijdens de middagpauze bedachten ze een les inclusief gebruik powerpoint en de hele klas deed goed gemotiveerd mee.
      Prachtig vond ik dat.Hoe ga ik leren tijdens deze reis en welke ondersteuning heb ik daarbij nodig ? Ik houd mijn oren en ogen wijd open, communicatie met mijn medereizigers, zal centraal staan en hoop via hen hetzelfde terug te krijgen. Want, ook een studiereis doe je niet alleen maar samen.

  2. Hoi Edwin, met jouw ruime ervaring heb je natuurlijk alles al meegemaakt in het onderwijs. Ik ben heel benieuwd of je toch nog nieuwe elementen gaat zien als je in de VS bent en vooral wat je daarvan mee kunt nemen naar je eigen onderwijs. Lukt het je om er ‘open’ in te gaan juist omdat je alles al hebt meegemaakt? Wat kun je met je ervaring betekenen voor startende leerkrachten?

  3. best bijzonder eigenlijk toch, dat er in de basis aan de opdracht voor onderwijs niet zoveel veranderd is. Onderwijsontwikkelingen zijn wellicht best te zien in golfbewegingen. Met jouw ervaring herken je er vast wel een paar. Ik ben benieuwd hoe jij de CES-principes in dat licht ziet. Zijn ze voor jou oude wijn in nieuwe vaten, of zouden ze de tand des tijds kunnen doorstaan.
    Je benoemt in dit blog al een aantal mooie principes die je aanspreken (commitment to the entire school en student as worker teacher as coach). Hoe geef je daar nu vorm aan? Waar zit je uitdaging en waar je kracht? Ik lees er graag meer over.

    1. Hoi Martijn,
      Inderdaad is er in wezen niet zoveel veranderd.
      Wil niet zeggen dat dat erg is of zelfs slecht.
      Leren lezen, schrijven etc is in intentie niet veranderd en daar zal goed over zijn nagedacht hoe te doen.
      Echter de tijd heeft veel vernieuwingen gebracht t.o.v. bijvoorbeeld 70 jaar geleden.
      Als ik voor mezelf al kijk, de kleurentv, cassetterecorder( kon via de radio liedjes opnemen !!!! etc. etc.)
      Nog wat later de intro van de computer whooooo, internet!!!!
      En wat deed het onderwijs daarmee?
      Achter de feiten aanlopen, we kunnen het eenvoudig niet bijbenen, de kids zijn slimmer !!!!!.
      Vernieuwingen in het onderwijs?? zijn dit wel echte vernieuwingen ??, Ces niet uitgezonderd.
      Natuurlijk zijn ontwikkelingen belangrijk in het onderwijs, het zijn echter hele kleine stapjes, te klein denk ik om de tijd bij te houden.
      Toch hoop ik in de USA hun visie op het leren van de kids te zien, hun ontwikkeling t.o.v. de huidige tijd anno 2019 in de wereld.
      Daar ben ik enorm nieuwsgierig naar :).

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: