Groei

Zo, we zijn weer een ruime maand terug uit Amerika. Een reis waar ik nog zeer veel mee in mijn hoofd zit.
Mooi om te merken dat ik het juiste beroep gekozen heb, aangezien het onderwijs me zo bezig kan houden.

Het is grappig om terug te horen dat sommigen even dachten dat ik meteen bij thuiskomst als een dolle stier het complete onderwijs hier op de schop zou gooien. Dat ze me daarin zouden moeten afremmen. Het tegendeel is waar, denk ik.
Belangrijk was het om eerst de rust te laten wederkeren in de klas. Een week lang invallers is geen pretje.

Wel maakte ik in mijn eerste week terug in de klas direct een kleine aanpassing, die nu al zijn draai gevonden heeft in de klas: De Acts of Kindness tas, vol met goede daden van, voor en naar elkaar. Mooi dat kinderen zich bewust worden van de aardige dingen die ze doen. Kleine dingen, als het helpen oprapen van potloden, maar ook grotere dingen als het oplossen van ruzies. Een concept wat prima past bij mijn klasje.

Daarna heb ik even gedacht dat ik weinig direct zou gaan veranderen in mijn klas. Er is draagvlak nodig van een heel team, zo dacht ik. Echter begon ik na het afnemen van de laatste spellingtoetsen mezelf af te vragen hoe ik met kinderen het gemaakte werk bespreek. Een vluchtige terugkoppeling, waarbij het opgeschreven cijfer voor de kinderen het belangrijkste leek en de gemaakte fouten niet écht werden besproken. Dat moest anders, vond ik.

Ik ben, na overleg met de directie, begonnen met de verandering daarvan. Ik zette een nieuw document op, vooralsnog als pilot voor groep 7, waarin niet de resultaten weer worden gegeven, maar de groei die kinderen doormaken. Om dit goed te documenteren was er nog een tweede document nodig. Een document waarin wordt vastgelegd welke spellingcategorieën in een toets aan bod kwamen.
Kinderen krijgen dit document zelf, voor in hun portfolio en krijgen daarmee meer eigenaarschap over de zaken die ze nog lastig vinden. Welke spellingproblemen hebben ze al onder de knie en welke nog niet? Wanneer er een categorie qua fouten met kop en schouders uitsteekt, is dit voor de kinderen een helder beeld. Er kan makkelijk gerichte hulp gezocht worden, voor in de weektaak bijvoorbeeld. Ook krijgen ze inzicht in de groei die ze doormaken. Wat beheerst wordt, wordt getoond met een vrolijke kleur, om het te vieren. Daar waar eerst een spellingcategorie nog lastig was, blijkt hij na wat oefening hopelijk wat makkelijker.

De toetsen hebben geen cijfer meer. Die bewaar ik zelf wel in een document, voor wanneer het nodig is. Hopelijk vindt mijn manier van werken ook zijn weg naar de rest van het team. Olievlekken zijn in dat opzicht iets positiefs.
Als het goed is, gaan kinderen inzien waar in de wondere wereld van spelling hun aandacht naar uit moet gaan om te kunnen groeien.
Kinderen leren zelf hun fouten te analyseren en zo hun vervolgroute aan te passen, zodat ze die groei ook daadwerkelijk gaan zien, merken en voelen. Ze gaan niet aan de slag met dingen die ze allang konden, want een vis hoef je ook niet meer te leren zwemmen.

Tja… toch een beetje Amerika dus.

 

Recommend0 recommendationsPublished in 01: Learning to use one’s mind well, 04: Personalization, Geen categorie, Reisblogs

1 reactie op “Groei”

  1. Inderdaad Koen, ontwikkelen en groeien doe je stapje voor stapje. Mooi om te lezen hoe jij jezelf en de kinderen in je klas uitdaagt om de volgende stap te zetten. Vanuit de veiligheid en het vertrouwen die jij ze geeft. Op naar de volgende stap!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: