En we zijn weg…

  • Het vliegtuig start en we zijn weg. Eerlijk is eerlijk, vliegen is spannend, maar dan naar de andere kant van de wereld om een onvergetelijke reis te maken maakt het des te spannender. Oh ja vergeet het feit niet dat ik met 9 onbekende op reis ga en na 5 dagen met 27 mensen. Ik ben ondertussen zes dagen in New York. Vijf van deze dagen heb ik mogen genieten van de prachtige stad. In deze 5 dagen heb ik (denk ik) alles wat ik wilde zien aan highlight gezien. New York is een ongelofelijk mooie stad die nooit slaapt.

Vandaag heb ik mezelf onder mogen dompelen in het onderwijsgedeelte. Vandaag waren we te gast bij Castle Bridge. Een school met ongeveer 75 leerlingen, gevestigd op de derde verdieping midden in the Bronx. Wat een verschil zit er tussen Manhattan en the Bronx! Van wolkenkrabbers zo hoog dat je de verdiepingen niet meer kunt tellen, naar gebouwen die niet veel hoger zijn dan 10 verdiepingen.

Eenmaal binnen worden we begroet door Gisela. Een fantastische vrouw die passie uitstraalt vanuit iedere porie in haar lijf. Wat een fijn gevoel geeft zij door. Ze nodigt ons uit voor het maandag morgen samen zijn en zingen. “Ook al ken je de tekst niet, dan doe je maar alsof” luidt haar boodschap. Eenmaal in de aula neem ik plaats naast een ouder van twee van de leerlingen van de school. Hij is eigenlijk heel nieuwsgierig wat wij komen doen en we raken aan de praat. Op een gegeven moment staat zijn zoon op het podium. De vader in kwestie straalde van oor tot oor. Interessant om te zien dat hij het afkeurt wanneer een gezin veel te laat (15 minuten te laat) binnen komt. In Nederland zeggen andere ouders daar niks van. Ik vraag me af hoe het komt dat hier een verschil in zit. Is het cultuur of aangeleerd gedrag?

Na het samenzijn mogen we de klassen in. In de ochtend wordt er Spaans gesproken. Ik vind dit aan de ene kant zeer interessant. Aan de andere kant is het heel lastig. Doordat er Spaans gesproken wordt begrijp ik niet wat er gezegd word. Dit belemmert mij in het beantwoorden van mijn leervragen. Het stellen van de juiste vragen aan de leerlingen ervaar ik daardoor niet. Ik kom er gedurende de dag achter dat Ik (wij, obs de Cirkel) veel hetzelfde doen. Het grootte verschil zit hem in de manier van aanspreken en werken in de ruimtes. Op Castle Bridge worden leerlingen streng en zeer duidelijk aangesproken. Ik spreek leerlingen ook streng en duidelijk aan, maar dit gebeurt naar mijns inziens op een andere misschien zelfs wel vriendelijkere manier. Daarnaast werken de leerlingen op Castle Bridge alleen in het klaslokaal. Bij mij op school werken de leerlingen ook op de gang en in andere vrije ruimtes. De rust en stilte die er op Castle Bridge is kunnen wij daardoor niet bereiken. En heel eerlijk, ik vraag mezelf af of ik dat überhaupt wel wil.

Kijkend naar mijn andere leerdoel “How do they follow the students on them learning proces?”, ben ik wel achter het antwoord gekomen. Daar waar wij alles registreren, analyseren en verwerken in een groepsplan schrijven de leerkrachten daar alles op in een notitieboekje. Dit wordt niet geregistreerd in een overkoepelend systeem. Registreren om het registeren is natuurlijk totaal niet nuttig. Maar het biedt wel houvast om een leerling op de juiste manier te onderwijzen.

Morgen staat the Neighborhoodschool op het programma. Ik hoop daar te kunnen zien, horen en ervaren hoe ze leerlingen eigenaar laten zijn van het eigen leerproces. Welke vaardigheid heb ik als leerkracht nodig om dit voor elkaar te krijgen. En wat vraagt het van kinderen om eigenaar te kunnen zijn van het eigen leerproces. Daarnaast wil ik gaan letten op de manier van vragen stellen. Hoe zorgen ze ervoor dat de leerlingen verder gaan nadenken. Dat ze leren dat het eerste antwoord niet meteen het beste is…

Van gelukkige leraren leer je de mooiste dingen ~Loesje

Recommend0 recommendationsPublished in 05: Student-as-worker, teacher-as-coach, 08: Commitment to the entire school, Reisblogs

2 reacties op “En we zijn weg…”

  1. Beste Simone, wat een mooie dag heb je gehad! En een mooie kijkvragen voor vandaag:
    Hoe zorgen ze ervoor dat de leerlingen verder gaan nadenken?

    Ik zou daar voor jezelf een vraag aan toevoegen: Welk leerkrachtgedrag zie ik dat zelfstandigheid en eigenaarschap bij kinderen vergroot?

  2. Wauw Simone, wat een mooie eerste ervaring! De spreuk waar je mee eindigt daar herken ik jou helemaal in. De leervraag m.b.t. het eigen leerproces sluit heel goed aan bij de ontwikkelingen op de Cirkel.
    Ik ben beniewd. Geniet!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: