De reis komt steeds dichter bij!

Nog één week en dan heb ik de eerste school al bezocht. Ik vind het heel spannend, helemaal naar New York en Boston. Er flitst net als toen ik mijn eerste blog schreef nog steeds heel veel door mijn hoofd. Misschien wordt het wel erger, omdat het steeds dichter bij komt en ik het steeds spannender begin te vinden. Niet alleen omdat het een reis is naar een land en stad waar ik nog nooit geweest ben. Maar ook omdat ik niet goed weet wat ik kan verwachten op de scholen. Zal ik daar zien, horen, voelen wat ik zelf wil verbeteren/veranderen? Ergens denk ik ook wel dat ik geïnspireerd zal raken en dingen mee in mijn ‘rugzakje’ zal nemen voor mijn eigen ontwikkeling. En dat ik zal genieten van het feit dat ik daar ben en een kijkje in ander mans keuken mag nemen. Want hoe vet is dat!!

Tijdens de laatste CES bijeenkomst kwam er naar voren dat er veel gedacht werd in ‘HOE-vragen’, ‘Hoe doen ze dat in Amerika?’. Maar dat het de bedoeling is om meer ‘WAAROM-vragen’ te stellen. ‘Waarom wil ik iets veranderen’, ‘Waarom vind je dit belangrijk’, ‘Waarom doe ik het op deze manier’, ‘Waarom doen ze het in Amerika zo’. Ik denk dat ik deze vragen ook stel aan mijzelf, maar dat ik toch ook erg nieuwsgierig ben naar het ‘HOE’. Juist omdat ik bij HOE-vragen meer een visueel, concreet beeld krijg.

Maar even terug naar mijn vorige blog. Daar vertelde ik over mijn leervraag:
‘How do I stimulate the ownership of a young child? So he can develop on his own way’.
Ja, daar zie je het al een ‘HOE-vraag’. Maar waarom vind ik dit nu zo belangrijk?

Ik vind het belangrijk dat kinderen van jongs af aan leren dat ze eigenaar mogen zijn van hun ontwikkeling. Maar ook dat het kind bewust wordt van hetgeen zijn/haar talent is, goed kan, maar ook wat het kind zelf nog wil verbeteren. Daarnaast vind ik het belangrijk dat het kind snapt waarom hij/zij iets doet. En niet dat ze het alleen maar doen, omdat de juf zegt dat het moet.
Als ik zelf iets moet doen, maar niet begrijp ‘waarom’ dat zo belangrijk is, doe ik het toch met tegenzin. Ik doe het dan wel, omdat ik best braaf ben, zo ben opgevoed en het moet. Maar elke keer als ik deze handeling doe, vraag ik mij af wat is het nut hiervan. Don’t worry, er zijn gelukkig genoeg dingen waar ik wel het gesprek aan ga met de vraag ‘waarom’ iets moet.
Daarnaast geef ik ook bij mijn directrice aan waar ik aan wil werken, waar ik mij in wil verbeteren en daar wordt ook naar geluisterd. En ik kan daar mee aan de slag. Ik vind dat persoonlijk heel erg prettig en dat is ook de reden dat ik wil dat kinderen ook dat gevoel hebben. Want hoe fijn is het als zij kunnen aangeven waar zij zich in willen ontwikkelen. En dat de juf hen daarbij helpt.

Ik ben in de klas al bezig met het voeren van kind gesprekken. Daarin bespreek ik hoe het kind zich voelt in de klas of het kind om hulp durft te vragen en op welke manier het kind dat doet. Maar ook hoe het kind naar zich zelf kijkt tijdens de werkles en de instructie. Is het kind betrokken en hoe komt dit. Daarnaast bespreek ik ook met het kind wat het kind nog graag wil leren en veranderen. Daar komen wisselende antwoorden uit van ‘luisteren in de kring’, ‘veters strikken’, ‘letters leren’, ‘klimmen’, ‘handstand maken’ tot ‘echte schoenen maken voor mama’. Nu ben ik nog heel erg bezig met het bedenken hoe wij dat doel kunnen behalen. Terwijl ik denk dat het meer waarde heeft als het kind daar zelf over na denkt. Maar vaak vraag ik mij af hoe ik daar een kleuter in kan coachen. Ik ben benieuwd of ze dit in Amerika ook zo doen, of juist heel anders. Hoe dan en waarom op die manier. En als het anders is, wat dan het effect daarvan is.

Dit was het weer voor vandaag. En aftellen is begonnen. Op naar een inspirerende, leerzame en bijzondere reis. En op naar de volgende blog!

Recommend0 recommendationsPublished in 05: Student-as-worker, teacher-as-coach, Reis2019

6 reacties op “De reis komt steeds dichter bij!”

  1. Deze reis heeft mij veel gebracht en ik hoop jou ook. Mooi om te lezen hoe je er mee bezig bent. Zoveel temeer haal je uit deze reis! Veel succes!

    1. Anike van Raak

      Zeker spannend Vivianne, laat alle indrukken over je heenkomen en geniet van deze inspirerende reis!
      Liefs Anike

  2. Het is ook gewoon spannend hoor! Je wordt zo ver weg van thuis ook enorm ondergedompeld in een heel andere cultuur. Het grote voordeel van waarom vragen is dat je ze langer in jezelf mag laten rondzingen zonder dat je meteen naar concrete invulling hoeft te gaan. Gewoon denken over wat je ziet. Waarom het je wel of niet iets zegt. Zeker is dat je verdieping gaat ervaren op kindgesprekken die jij zelf ook al invulling geeft! Heel veel plezier! En je bent er fijn samen hè? Met een mooie groep mensen. Samen spannend is minder erg?. Alle moois voor jou!

  3. Vivianne,
    Wat gaaf dat jij mee mag met deze reis. En dat is natuurlijk spannend, je weet niet wat je te wachten staat.
    Mooi hoe je voor jezelf merkt dat jij soms hard aan het werk bent, terwijl de kinderen zelf niet zo hoeven na te denken. Je kan kinderen meer laten ontwikkelen als zij zelf moeten nadenken over de oplossingen. Misschien goed om voor jezelf na te denken wat jij nodig hebt om te kunnen leren en ontwikkelen. Wat helpt jou verder in jouw ontwikkeling? Ik wens je een mooie reis en veel leerplezier.

  4. Ik voel de spanning met je mee… Maar soms kan je het maar beter over je heen laten komen. En al het moois wat je ziet en proeft, is mooi meegenomen voor in jouw rugzakje! Wie weet kun je met behulp van de waarom-vragen wel tot het antwoord van de hoe-vragen komen. Het komt vast wel goed! En vergeet niet te genieten hè 🙂

  5. Vivianne, je zult zo ongeveer aangekomen zijn op je eerste school. Oh, dat moment vorig jaar was echt te gek!

    Ik hoop dat je, net als ik, terugkomt met een hoofd vol met onderwijsgevoel. Dat je daarna kunt laten rusten, sudderen en waar je op terug gaat pakken op bepaalde punten in je onderwijs.
    Zo doe ik het momenteel ook. Stapje voor stapje… omdat het ‘waarom’ van iets hier in Nederland, soms even op zich laat wachten, terwijl het er in Amerika ingebakken dik bovenop ligt.

    Hoe het eraan toe gaat daar, dat zul je snel zien en ondervinden.
    Ik wens je een hele fijne reis!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: