Carpe diem – pluk de dag!

 

Na een heerlijke zomervakantie vol zon en ‘pluk-de-dag’- momenten begint de agenda langzaamaan weer vol te lopen.
Alhoewel langzaamaan… Je staat er versteld van hoe snel dat kan gaan.
Zowel thuis als op het werk. Met twee kinderen die tegelijkertijd de overstap maken naar het voortgezet onderwijs gaat er een hele nieuwe wereld voor me open.
Het VO is werkelijk anders dan het PO. Dan bedoel ik niet alleen het feit dat ze elk uur een andere docent voor hun neus hebben.
De totale organisatie van het onderwijs is nieuw voor ons. Soms denk ik, dat doen wij in het PO toch echt beter en efficiënter.
Op andere momenten word ik geprikkeld door verhalen waar de kinderen mee thuis komen.
Waar zit dat dan in? Dat kan ik niet precies benoemen. Is het visie? Heeft het te maken met de leeftijd van de leerlingen?
Staat het VO dichterbij de toekomst en/of de maatschappij?

Tussendoor komt het besef dat ik over twee maanden naar de andere kant van de oceaan vlieg.
Niet voor een vakantie, maar om mezelf onder te dompelen in het Amerikaanse onderwijssysteem.
Leuk, maar ook spannend. Het onderwijs lijkt daar zo anders dan bij ons. Is dat ook werkelijk zo?
Doen zij echt alles anders, en wellicht ook beter? Hoe dan ook, de reis geeft stof tot nadenken. Nu al.

Mijn grootste struikelblok / valkuil van het afgelopen schooljaar was dat ik degene was die heel hard werkte.
De leerlingen leunden aan. Ik was te bang om ze los te laten.
Didactisch zwak, dat was het belangrijkste item van de overdracht.
Dus ik besloot de leerlingen stap voor stap mee te nemen. Uit angst dat ze hun leerdoelen niet zouden bereiken. Ik was overtuigd van het feit dat ze mij als leerkracht (en dus als kartrekker) nodig hebben.
Elke keer weer, nam ik de leerlingen mee op sleeptouw. Aan het einde van de dag was ik bekaf.
De laatste periode heb ik geprobeerd het proces te keren. De leerlingen steeds meer eigenaar te laten zijn van hun eigen leerdoelen en leerproces. Dat viel niet mee. Student-as-worker.
Teacher-as-coach. Ja, de leerlingen hebben me nodig. Maar mijn taak mag veel meer begeleidend en coachend zijn. Laat de leerlingen hun eigen weg bewandelen.
Ik vind dit nog steeds lastig. Ik hoop dat ik in Amerika inspiratie en handvatten krijg om leerkrachttools te ontwikkelen die me helpen een coachende leerkracht te zijn.

Mijn andere leervraag heeft direct met bovenstaande te maken.
Less is more, depth over coverage. Binnen het huidige passend onderwijs worden de niveauverschillen tussen de leerlingen groter.

Hoe lukt het mij om zowel de onderkant als de bovenkant van de groep te bedienen en tegelijkertijd de middengroep niet te vergeten.
Waar ligt de basis?
Hoe zorg ik voor betrokkenheid van alle leerlingen, waar het voor de één onwaarschijnlijk moeilijk is en voor de ander frustrerend makkelijk?

Gedifferentieerde doelen met persoonlijke ontwikkeling, zonder dat ik individueel onderwijs geef.
Controle houden over de ontwikkeling van de leerlingen en de voortgang van het lesprogramma lijkt me een uitdagende klus.
Ook op dit vlak hoop ik dingen te mogen ontdekken die mij maar ook mijn collega’s kunnen helpen groeien in het vormgeven van goed en effectief onderwijs.
Zodat er vanzelf meer ruimte ontstaat om ook op school te kunnen genieten van ‘pluk-de-dag’-momenten.

 

 

Recommend0 recommendationsPublished in 02: Less is more, depth over coverage, 05: Student-as-worker, teacher-as-coach, Nieuws, Reisblogs

5 reacties op “Carpe diem – pluk de dag!”

  1. Peggy,

    Loslaten, eigenaarschap laten bij de kinderen, sturen zonder al het werk en de verantwoordelijkheid op jouw schouders te laden. Uitdagingen voor iedere leerkracht, zowel in Nederland als in Amerika. De mooie vragen voor jezelf zijn hoe je kan sturen zonder eigenaarschap minder te maken en hoe je kinderen kan bieden wat ze nodig hebben. Wellicht een idee om te beginnen bij de vraag wat jij nodig hebt om tot leren te komen. Wat helpt jou m je eigenaar te voelen van je eigen leren? Wat heb jij dan nodig van jouw leidinggevende?

  2. Fijne focus Peggy
    Zoals je kon zien heb ik je blog op de frontpage gepost en gedeeld via twitter. Wat nog meer gedaan:
    – uitgelichte afbeelding ingesteld
    – ik heb bij categorieën de ces principes waarnaar je verwijst als categorie toegekend (is mooi om later terug te kunnen vinden). Doe je dat bij volgende blogs zelf? Alle moois voor jou in de verdere voorbereiding en ginds natuurlijk. dagdag Edith

  3. Mooi Stuk Peg !!!!
    Heerlijk om te lezen hoe je continue bezig bent om over jezelf na te denken en jezelf te verbeteren. Veel plezier daar in Amerika, we gaan je volgen !!!!

  4. Hoi Juf Peggy,

    Naast het feit dat je ongetwijfeld veel kennis op zult doen, zal dit een fantastische ervaring zijn. De kinderen zullen je missen in de klas, maar smullen van al je foto’s en belevenissen..

    Ik, als ouder hoop dat je de juiste handvatten krijgt, zodat je de kinderen op de juiste manier (die voor iedereen prettig is) kunt gaan sturen en ze daarmee klaarstoomt voor het VO.

    Good luck in the United States of America 😉

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: